Έκθεση Αναπτυξιακής Συνεργασίας 2021: Διαμορφώνοντας έναν Δίκαιο Ψηφιακό Μετασχηματισμό

Η ετήσια Έκθεση Αναπτυξιακής Συνεργασίας προσφέρει νέα στοιχεία, αναλύσεις και ιδέες για τη βιώσιμη ανάπτυξη στα μέλη της Επιτροπής Αναπτυξιακής Βοήθειας (DAC) του ΟΟΣΑ και στη διεθνή κοινότητα ευρύτερα. Στόχος της είναι η προώθηση των βέλτιστων πρακτικών και της καινοτομίας στην αναπτυξιακή συνεργασία, καθώς και η ενημέρωση και διαμόρφωση πολιτικής για την υλοποίηση των Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης (ΣΒΑ). Κάθε χρόνο, η έκθεση αναλύει ένα επίκαιρο ζήτημα πολιτικής, σχετικό με την αναπτυξιακή συνεργασία και τη χρηματοδότηση.

Η παρούσα 59η έκδοση εστιάζει σε στρατηγικές αποφάσεις που πρέπει να λάβει η παγκόσμια κοινότητα για να διαμορφώσει και να υποστηρίξει ψηφιακούς μετασχηματισμούς για την επίτευξη στόχων σχετικών με τη βιώσιμη ανάπτυξη και το κλίμα. Με φόντο ένα ταχέως εξελισσόμενο ψηφιακό τοπίο και με βάση τις υφιστάμενες δεσμεύσεις και διαδικασίες των Ηνωμένων Εθνών και του ΟΟΣΑ, η έκθεση παρέχει τα πιο πρόσφατα στοιχεία για την παγκόσμια κατάσταση του ψηφιακού μετασχηματισμού και χαρτογραφεί τις μελλοντικές προκλήσεις.

Με βάση τις πιο πρόσφατες έρευνες και απόψεις εμπειρογνωμόνων της πολιτικής, του ακαδημαϊκού κόσμου, των επιχειρήσεων και της κοινωνίας των πολιτών, προσδιορίζει προτεραιότητες για μια νέα γενιά αναπτυξιακών στρατηγικών για τη μεγιστοποίηση και την πιο ισότιμη κατανομή των οφελών του ψηφιακού μετασχηματισμού. Το κύριο μήνυμα είναι ότι η αναπτυξιακή συνεργασία πρέπει να υποστηρίξει τον στρατηγικό και ολοκληρωμένο ψηφιακό μετασχηματισμό των χωρών διασφαλίζοντας ότι θα παρέχει εμπιστοσύνη, ασφάλεια και σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Η έκθεση αποτελείται από μια επισκόπηση και πέντε κύρια μέρη. Η επισκόπηση καθορίζει τις επιλογές που πρέπει να κάνει η παγκόσμια κοινότητα για να διαμορφώσει έναν δίκαιο ψηφιακό μετασχηματισμό και παρέχει μια λίστα συμπληρωματικών ενεργειών για αναπτυξιακή συνεργασία.

Το 1ο Μέρος παρουσιάζει στοιχεία σχετικά με την τρέχουσα ψηφιακή πραγματικότητα σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος, κάνοντας αναφορά στα κενά στα ψηφιακά συστήματα, που αναδείχθηκαν ιδιαίτερα από την πανδημία.

Το 2ο Μέρος περιγράφει προσεγγίσεις πολιτικής και διακυβέρνησης που μεγιστοποιούν τις πιθανές ωφέλειες από τον ψηφιακό μετασχηματισμό για χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος και ταυτόχρονα μειώνουν τους σοβαρούς κινδύνους που μπορεί να συνεπάγεται.

Το 3ο Μέρος διερευνά τον τρόπο με τον οποίο η, χωρίς αποκλεισμούς, συμμετοχή μπορεί να ενσωματωθεί στα τεχνικά στοιχεία του ψηφιακού μετασχηματισμού, μεταξύ άλλων μέσω της ανάπτυξης ψηφιακών δημόσιων αγαθών και μέσω της αντιμετώπισης των αιτιών των ψηφιακών χασμάτων.

Το 4ο Μέρος παρέχει μια σύνοψη των πρόσφατων στρατηγικών αναπτυξιακής συνεργασίας και των προσεγγίσεων χρηματοδότησης στον ψηφιακό μετασχηματισμό, προσφέρει προκαταρκτικές εκτιμήσεις για τη χρηματοδότηση με ευνοϊκούς όρους για τον ψηφιακό μετασχηματισμό και αναδεικνύει την ανάγκη για βελτιωμένη μέτρηση της αναπτυξιακής χρηματοδότησης σε αυτόν τον τομέα.

Το 5ο Μέρος παρέχει μια επισκόπηση των αναδυόμενων τάσεων και απόψεων σχετικά με την επίσημη αναπτυξιακή χρηματοδότηση, καθώς και τα προφίλ περισσοτέρων από 90 επίσημων παρόχων αναπτυξιακής χρηματοδότησης.